นึกในใจ ไปยิงเด็กที่ไหนมาอีก
อายุสามสิบ
เป็นผู้หญิง ลูกหนึ่ง ถือปืนกระบอกโตบรรจุกระสุนเต็ม
เด็กกลุ่มหนึ่ง มากันสามคน ชายหนึ่ง หญิงอีกสอง
คนที่ดูเป็นพี่สาวคนโต พยายามปกป้องเด็กเล็กๆ
สตรีคนเดิม เล็งลำกล้องปืน เป้าหมายคือ เด็กทั้งสาม
เธอกดไกปืนยิงเด็กทั้งสามซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อย่างไร้ความปราณี
แม้เด็กๆพยายามขอร้องแล้วว่า อย่ายิงๆ
พวกเขาไม่มีอาวุธ
ผมได้แต่นั่งดู โดยไม่กล้าออกไปช่วย
กลัวถูกลูกหลง
….
ไม่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้
อาจมีแค้นเคืองนิดหน่อยแต่ไม่ถือโทษ
หลังจากนั้น ผมถูกยิง
เหตุนี้ เกิดในช่วงเทศกาลสงกรานต์
ในช่วงเทศกาลเดียวกัน แดดกำลังร้อนจัด
ถนนบางสายโดนปิดกั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจจัดระเบียบจราจร
ให้พอเคลื่อนตัวผ่านไปได้ช้าเชื่องแต่พอไปได้
ผมส่ายคอแก้เมื่อย มือกุมพวงมาลัย ดูดกาแฟเย็นจากมิสเตอร์โดนัท
มองวัยรุ่นที่กำลังเล่นสาดน้ำกัน ดูสนุกสนาน
อากาศร้อน บางจังหวัดอุณหภูมิทะลุสี่สิบห้าองศา
เทศกาลสาดน้ำเย็นๆ ในช่วงอากาศระอุ
คนโบราณ ฉลาดช่างคิด ปีใหม่ไทบ ควรเย็นชื่นใจ
ผมนึกถึงช่วงเวลาบนท้องถนน ขณะกำลังพักกินสุกี้หม้อดิน
กำลังลวงตับสดๆ จิ้มน้ำจิ้ม นึกถึงเบียร์เย็นๆ แต่ไม่สั่งดีกว่า ต้องขับรถอีก
อย่าประมาท ยิ่งในช่วงที่คนรอบข้างมีโอกาสขาดความระแวดระวัง
เสียงโทรศัพท์ขัดจังหวะอร่อย มาจากสตรีผู้ที่ยิงปินใส่เด็กไม่มีทางสู้
ขอให้ผมขับรถระมัดระวังและเล่าเรื่อง “เด็ก”
นึกในใจ ไปยิงเด็กที่ไหนมาอีก
เธอเล่าว่ามีเด็กอายุยังไม่ถึงสิบขวบเล่นน้ำสงกรานต์ริมถนน
จู่ๆ ล้มลงกับพื้น นอนนิ่งเสียชีวิตไปเลย
ในใจ ผมคิดว่าอาจเป็นลมแดด หรือ รถเฉี่ยว
พอถามกลับว่าใช่หรือไม่
เธอบอกว่า มีรูกระสนปืนทางด้านหลัง
เพิ่งถูกเข็นมาห้องฉุกเฉิน
เดินทางระวังตัวด้วย เธอย้ำ ก่อนวางสายไปทำงานต่อ
น่าเศร้า แต่เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นทุกปี
ยิ่งทำงานเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุย่อมพบความตายแบบคาดไม่ถึงบ่อยมาก
พกพาอาวุธออกจากบ้าน
มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้ง ใช้แค่นิ้วเดียว ออกแรงสักหน่อย ก็เอาชีวิตกันได้
เอาชีวิตกัน … ง่ายๆ
สนุกสนาน ชุมนุม เล่นน้ำ น่าจะรื่นรมย์กันดี
ไม่เข้าใจ เหตุใดต้องมีอาวุธแอบพกพามา
มีเรื่องขัดอกขัดใจ เจรจาคุยเคลียร์กันไม่ได้
กำหมัดชกกันตัวต่อตัวยังน่านับถือกว่า
เจ็บกันเอง ไม่ต้องเดือดร้อนใคร
ไม่ต้องมีใครเสียชีวิต
เมื่อมีเหตุรุนแรงเกิดขึ้น ไม่ว่าจากสาเหตุใด
ย่อมมีผู้เสียหายเสมอ
และผู้ที่เสียหายหนักที่สุด คือ ผู้ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆในเหตุแห่งความขัดแย้งนั้น
นั่นคือสิ่งที่ เรียกว่า ” โดนลูกหลง “
เจ็บกว่า หนักกว่า และเสียใจว่า คู่กรณีก่อเรื่อง
เรียกหาคนรับผิดชอบ ความตัวผู้ชดเชย ไม่ได้สักราย
เพราะเราเพียงโดนลูกหลงจากความรุนแรง
ไม่ใช่โจทย์ ไม่อาจเรียกว่าจำเลย
ในที่ๆมีความรุนแรงต้องมี คนที่โดน ลูกหลง
และหากความรุนแรงเกิดขึ้นบ่อยๆ ลูกหลงก็เยอะขึ้น
หลบกันดีๆนะครับ
